De Herbeleving

Voor Natuurstad


In onze westerse cultuur wordt natuur vaak als vanzelfsprekend beschouwd. Door de voortdurende uitbuiting van de aarde nemen de gevolgen van klimaatverandering toe, terwijl we vergeten dat natuur een kwetsbare entiteit is waarmee we intrinsiek verbonden zijn. We moeten stoppen met het zien van natuur als iets dat buiten onszelf staat; wij zíjn natuur. Het is urgenter dan ooit om onze relatie met onze leefomgeving opnieuw te definiëren. Om deze verandering teweeg te brengen, geloof ik dat we onze omgeving opnieuw moeten leren observeren. Dit vereist een open, onbevangen houding, zoals die van een kind dat voor het eerst kennis maakt met de wereld. Door ons open te stellen voor deze houding, kunnen we als volwassenen opnieuw leren natuur te zien als iets wat leeft, een kwetsbaar onderdeel van ons bestaan dat gekoesterd en beschermd moet worden. Met die open blik ben ik ook gaan fotograferen, wat heeft geleid tot bijzondere ontmoetingen met flora, fauna, bezoekers en medewerkers van Natuurstad. Ik nodig jullie uit om verwondering te omarmen om op deze manier onze relatie met natuur te herbeleven. Alleen door te erkennen dat wij een verbonden geheel zijn, kunnen we een toekomst waarborgen waarin mens en natuur in harmonie samenleven.

















About me                       


NL 

Van jongs af aan voelde ik een diepe verbondenheid met dieren, de natuur en het leven zelf en interesseerde ik me voor religie en existentiële vragen. In de loop der tijd werd ik me ook bewust van het onrecht dat werd toegebracht aan datgene waar ik zoveel liefde voor voelde, wat mij richting activisme en feministisch denken bracht. Mijn interesse in intersectionele feministische theorie heeft het kritische perspectief gevormd dat ik vandaag de dag met me meedraag: een perspectief dat bevraagt wat vaak als vanzelfsprekend of onvermijdelijk wordt gepresenteerd.

Gaandeweg realiseerde ik me dat de twee belangrijkste krachten in mij, een spirituele verbondenheid en een sterk rechtvaardigheidsgevoel, geen tegenpolen zijn, maar juist diep met elkaar verweven. In de fotografie vond ik het medium en de ruimte waarin deze gevoelens samenkomen. Geïnspireerd door de kritische en politieke wortels van het surrealisme en het concept van Aesthetic Justice, bevraag ik collectieve opvattingen over waarheid en verbeeld ik mogelijkheden die voorbijgaan aan de grenzen van wat ons is aangeleerd. Op deze manier wordt mijn werk zowel een reflectie als een herinterpretatie van de realiteit: van zowel de wereld om ons heen als van binnen onszelf.

Ik werk met experimentele camera- en lichttechnieken en vermijd digitale manipulatie. De betekenis van mijn werk ontvouwt zich binnen het fotografische proces zelf, wat resulteert in dromerige beelden met een sterke gevoeligheid voor kleur en compositie.

Mijn werk is geworteld in de overtuiging dat: “Om de wereld te veranderen, moeten we eerst de wereld verbeelden waar we naar verlangen. Door verbinding te verbeelden, creëren we haar. En wat we leren lief te hebben, zullen we beschermen.”


EN

From an early age, I felt a profound connection to nature and to life itself. As a child, I briefly explored this feeling through religion, but ultimately I realized it was not my path. In time, I also became aware of the harm being done to the things I felt so much love for, which led me to activism and feminist thinking. My engagement with intersectional feminist theory shaped the critical perspective I carry today, one that questions what is often presented as natural or inevitable.

Over time, I realized that the two main forces within me, a spiritual connection and a strong sense of justice, are not opposites, but deeply interdependent. I found photography as the medium and the space where these feelings meet, allowing me to reflect reality, question collective beliefs about truth, and imagine possibilities beyond the limits of what we have been taught. In this way, my work becomes both a reflection and a reinterpretation of reality, of the world around us and within ourselves.

Inspired by the critical, political roots of surrealism and the concept of aesthetic justice, I work with experimental, in camera techniques and avoid digital manipulation. The meaning of my work unfolds within the photographic process itself, resulting in images that are dreamy yet evocative, with a strong sensitivity to color and composition.

My work is grounded in my belief that ''To change the world, we must first imagine the world we long for. By imagining connection, we create it. And what we learn to love, we fight to protect.



© 2026 All Rights Reserved to Madelon van Vredendaal 






Born in 2003 in Utrecht, The Netherlands, I am a Photography (Fine Art) student at Willem de Kooning Academy, with an interest in ecology, feminism and social justice.


madelonvanvredendaal@gmail.com
+31 6 15 22 82 82